Pogarda stanowi najbardziej niebezpieczną emocję. Jest ona o wiele głębsza niż obojętność czy gniew. Okazywana jest jawnie lub dyskretnie. Okazywanie pogardy innym ludziom ma na celu ośmieszenie, podważenie ich poczucia wartości i zaufania. Ludzie, którzy gardzą innymi, mają wyraźną intencję upokorzenia. Pogardę odczuwamy jedynie wobec ludzi, przekonań lub ich zachowań. Nigdy wobec: odchodów, wymiotów itp. Wydzieliny ciała powodują wstręt ale nigdy pogardę.
Pogarda okazywana w związku małżeńskim i w każdej innej relacji uśmierca, jest „cichym zabójcą” ludzkiej przyjaźni. Pozostawia po sobie toksyczne poczucie, że jest się gorszym, mało ważnym. Pogardliwe spojrzenie, ze strony kochanej osoby jest bardzo destrukcyjne.
Pogarda określana jest mianem chłodnej emocji, charakteryzuje ją dystans do innych, szyderczy uśmiech, brak kontaktu wzrokowego.
Występowanie pogardy jest powszechnym zjawiskiem. Coraz częściej dostrzegamy społeczne przyzwolenie na pogardę. Manifestowanie pogardy, pospolity hejt dla wielu jest rozrywką. Ludzie okazujący tę emocję szukają sprzymierzeńców. Dochodzi do tzw. efektu fałszywej powszechności. Psychologowie znają mechanizmy powstawania tego procesu. Przeszacowujemy liczbę osób, które mają podobne poglądy do naszych. Ciekawe jest też to, że im mniejsza grupa wyznająca jakieś poglądy tym efekt fałszywej powszechności jest większy. Nawet okazywanie przebaczenia jest aktem pogardy. A przecież cechą charakterystyczną szczęśliwych ludzi jest to, że potrafią demaskować złe myśli bo one podlegają naszej kontroli. Nie ma na nich wpływu pogoda i inni ludzie.
Pamiętaj!
Pogarda zawsze jest zauważona. Gdy niespodziewanie spotkasz swój charakter w innym człowieku, pogarda wróci do ciebie jak „ pocałunek śmierci”. Te znane ci myśli, którym z upodobaniem dawałeś przyzwolenie; surowe, okrutne, ekstremalnie krytyczne będą pełnić od tego momentu zupełnie inną rolę.
Na poznawanie siebie i pracę z emocjami nigdy nie jest za późno…