Elisabeth Kubler-Ross na podstawie swoich obserwacji oraz rozmów z chorymi i ich rodzinami podzieliła żałobę na pięć następujących po sobie etapów:
- Zaprzeczanie – na tym etapie często myślimy “to nie może być prawda!”. O zmarłym mówimy tak, jakby wciąż żył, a jego rzeczy często pozostają nietknięte
- Gniew – często pojawia się tutaj myśl “dlaczego akurat mnie to spotkało, skoro są ludzie, którzy robią podłe rzeczy?!”. Ta złość może być skierowana na Boga, na los, lekarzy, ale także – co zdarza się wcale nie tak rzadko – na samego zmarłego.
- Targowanie się – na tym etapie osoby w żałobie zaczynają targować się z Bogiem, losem lub inną siłą wyższą.
- Depresja – kiedy wściekłość i targowanie się nie przynoszą rezultatu, zaczynamy czuć rozdzierający smutek, ogromną tęsknotę za zmarłym oraz poczucie pustki. Niektóre osoby właśnie teraz zaczynają opłakiwać zmarłego w dosłownym znaczeniu.
- Akceptacja – ten etap polega na pogodzeniu się z czyimś odejściem i wiąże się z reorganizacją dotychczasowego życia – zarówno na poziomie psychologicznym, jak i życia codziennego.
Zauważyła, że przez wszystkie te etapy należy przejść, aby być w stanie na nowo poukładać swoje życie.